Cynthia Pallandt | Partij voor de Dieren

In maart mogen we allemaal weer naar de stembus om een nieuw parlement te kiezen. Steeds meer politieke partijen voeren een duidelijk diversiteitsbeleid. Regenboogkandidaten zijn daarom zichtbaarder geworden. In deze rubriek stellen verschillende parlementariërs in spe zich aan ons voor. Deze keer Cynthia Pallandt (32) van de Partij voor de Dieren. 

Redactie: Marene Elgershuizen
Foto: Renee de Haan

Cynthia is geboren en getogen in Roermond en woont nu al negen jaar in Breda. Ze studeerde psychologie en werkt momenteel bij de Nederlandse Spoorwegen als functioneel applicatiebeheerder (IT). Daar zat ze ook een paar jaar in het bestuur van het. LHBTI-bedrijfsnetwerk Trainbow. Namens de Partij voor de Dieren zit zij in het bestuur van het waterschap Brabantse Delta en is daar fractievoorzitter.

Je staat op de kieslijst van Partij voor de Dieren, waarom deze partij?
Ik ben bij de partij gekomen omdat ik op zoek was naar de manier om me optimaal in te zetten voor dieren. Het leed dat mensen dieren aandoen, is bijna niet te beseffen. Per dag worden er 1,8 miljoen dieren geslacht in Nederland! De levens die daaraan voorafgaan, zijn meestal ook stressvol, pijnlijk en eenzaam. Ik kon dit onrecht gewoon niet aanzien en politiek was voor mij de meest effectieve manier om er iets tegen te doen.

Wat de Partij voor de Dieren voor mij zo waardevol maakt, is dat het een emancipatiepartij is. Er wordt niet alleen gekeken naar de belangen van een bepaalde groep mensen, maar naar maatregelen die het leven van zoveel mogelijk mensen én dieren verbeteren.

In hoeverre speelt je LHBT+ zijn een rol in je politieke werk?
Momenteel ben ik actief in het waterschap Brabantse Delta. Daar wordt natuurlijk helemaal geen LHBT+-gerelateerd beleid gemaakt. Maar het is wél een van oorsprong masculiene sector. Ik vind het belangrijk dat LHBT+ personen en vrouwen zich ook welkom voelen om daar te solliciteren. Vorig jaar hebben we voor elkaar gekregen dat de regenboogvlag daar op symbolische dagen wordt gehesen, en op Paarse Vrijdag kom ik in het paars naar vergaderingen en leg ik ook uit waarom.

Daarnaast zit ik binnen de Partij voor de Dieren in een werkgroep die bestuurders en politici binnen de partij adviseert op het vlak van emancipatie. Niet iedereen heeft dezelfde expertise hierover, daarom vind ik het belangrijk dat er binnen de partij een plek is waar mensen kunnen aankloppen als ze op zoek zijn naar kennis en tips.

Waarom wil je de Tweede Kamer in?
Wat ik het allerbelangrijkste vind, is het tegengaan van onderdrukking en discriminatie – of dit nu gaat om dieren of om mensen. Ik zie mezelf wel helemaal in een typisch Partij voor de Dieren-dossier duiken, zoals de intensieve veehouderij of de huisdierenindustrie. Echter, je kunt je voorstellen dat er binnen onze partij geen gebrek is aan mensen met passie en talent voor deze onderwerpen!

Dus ik zie mezelf ook zeker een aanvulling vormen door me juist te specialiseren in thema’s waar ik verstand van heb vanuit mijn vooropleidingen, zoals de geestelijke gezondheidszorg, criminaliteit, seksuologie en discriminatie. Die onderwerpen komen soms ook samen, zoals in het dossier over geweld tegen LHBT+ personen. Reken maar dat ik in 2018 in Den Haag stond te protesteren, toen het COC en #IKBENHETZAT daar een oproep tot actie tegen LHBT+ geweld aan politici overhandigden. Ik zal mijn activisme niet verliezen als ik de Kamer in ga.

Wat moet er nog gebeuren met de LHBT+ emancipatie?
Laatst sprak ik een vrouwelijke collega over Trainbow, het LHBTI-bedrijfsnetwerk van NS waar ik bestuurslid van was. Zij deelde spontaan een herinnering met me. Jaren geleden had haar man een collega en diens partner uitgenodigd voor een etentje bij hen thuis. Zij had uitgebreid gekookt, en stond dan ook te popelen om de gasten te verwelkomen en in de watten te leggen.

Maar toen de bel ging, en ze de deur opende, stond ze even met haar mond vol tanden. Want er stonden twee heren voor de deur. De collega van haar man bleek homo te zijn. Over die mogelijkheid had ze niet nagedacht. Sterker nog, ze vertelde mij: “Ik had er nooit bij stilgestaan dat homo’s ook werken, ik zag ze alleen maar dansen op boten.”

Die anekdote is natuurlijk bijzonder stuitend. Maar ik denk dat er ook in deze tijd nog een boodschap uit te halen valt. Heteroseksueel, cisgender, monogaam, dat is voor veel mensen de norm. En wanneer men denkt aan mensen die bijvoorbeeld homoseksueel of transgender zijn, komen er stereotypebeelden naar boven, die vaak in het nadeel van individuen werken.

Ik denk dat we er pas écht zijn, als de meerderheid van de mensen over seksualiteit, gender en seksekarakteristieken denkt als een spectrum waar mensen zich op bevinden, dus weg van het binaire denken. Zo moet het ook naar voren komen in de media, het onderwijs, en ja – ook in de politiek.

Regeren of oppositie? En welke coalitie heeft je voorkeur?
Ik kom zelf het beste in de oppositie tot mijn recht. Dan kan ik namelijk volledig staan voor mijn idealen, en geen tenenkrommende compromissen sluiten om de mensen of partijen met wie ik samenwerk tevreden te stellen. De Partij voor de Dieren doet dat ook al jaren zo, maar staat ook steeds meer open voor regeren. In een coalitie met groene, links-midden partijen, zie ik ook echt wel potentie.

Ik vind het belangrijk dat we samenwerken met partijen die op veel standpunten dicht bij ons staan. Dus niet dat we elkaar bijvoorbeeld ontzettend kunnen vinden op vlak van dierenwelzijn, maar dat we over institutioneel racisme heel anders denken. Ik vind het belangrijk dat we onze kernwaarden altijd voorop zetten.

Wat hoop je in de Kamer te kunnen bereiken?
Ik ga deze vraag beantwoorden op vlak van LHBT+ onderwerpen. Wat ik zelf nog erg mis, is aandacht voor alternatieve relatievormen, zoals polyamorie. Ik heb me de afgelopen jaren veel bewogen in polyamoreuze kringen, en ik vind het vreselijk te horen dat er mensen zijn die naast hun echtgenoot – in goed overleg – een tweede partner hebben, maar dit niet kunnen delen met hun familie of collega’s, omdat het niet wordt begrepen.

Deze mensen zitten in feite óók in de kast. Of dat er een romantische relatie tussen drie of meer mensen is, maar deze niet officieel wordt erkend, waardoor samenwonen en ouderschap ook een probleem vormen. Er zijn ouders die problemen met jeugdzorg krijgen omdat zij aan BDSM doen, terwijl iemands seksleven echt los moet worden gezien van diens functioneren als ouder.

Hier is een gebrek aan kennis echt het probleem. Polyamorie en andere alternatieve relatievormen krijgen momenteel veel aandacht in de media, maar dat is vaak vanuit sensatiezucht, het wordt niet zo serieus genomen als ik graag zou willen. In het verkiezingsprogramma van de Partij voor de Dieren staat nu bijvoorbeeld dat het makkelijker moet worden om met meer dan twee volwassenen een hypotheek af te sluiten, dat was een toevoeging van mij die door een meerderheid van het partijcongres werd aangenomen.

LHBT+ emancipatie houdt voor mij niet op bij zijn wie je bent en liefhebben wie je wilt. Ook de waarde van seksualiteit op zichzelf, dus los van liefde, verdient meer erkenning. En je relatie(s) moet je kunnen invullen op een manier die past bij jou en je partner(s). Er moet een omslag komen in het denken van mensen over gender, liefde, relaties en seksualiteit, en daar is ook de politiek hard bij nodig.

•••

Adverteren op Gaykrant en daarmee onafhankelijke journalistiek met een regenboograndje mogelijk maken?

Klik hier voor meer informatie!

 

One thought on “Cynthia Pallandt | Partij voor de Dieren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.